Jak powinny być skonstruowane podręczniki do języka polskiego?

Aby przedstawić powyższe pytanie w odpowiedniej perspektywie, odwołujemy się do zastosowania podręczników szkolnych. Na szczególną uwagę zasługuje dydaktyka, która wypracowała trzy odrębne i wysoko cenione, choć bardzo różne, rozwiązania modelowe, jeżeli chodzi o nauczenie języka polskiego.

Jak najczęściej wyglądają podręczniki do języka polskiego?

Większość podręczników dawała pierwszeństwo wykładom o cechach epoki, autorach i dziełach, a tym obrazowym, nasyconym treścią dydaktyczną, wyrazistym w ilustracjach i ocenie. Inne książki znacznie zwiększyły samodzielność ucznia w obcowaniu z tekstami utworów, a tym samym zmniejszyły zakres wykładu historyczno-literackiego, ale zachowały zasadę paralelizmu między tekstami i towarzyszącymi im informacjami ogólnymi i komentarzem. Ten sposób produkcji podręczników jest kontynuowany przez wielu współczesnych autorów. Nadużywają jej nowoczesne podręczniki, które ponadto prowadzą do wielokrotnej, nieskutecznej krytyki wysiłków nauczyciela.

Jakie podręczniki do języka polskiego są niewskazane?

Wszelkie podręczniki zaczerpnięte z literatury, gotowe komentarze drukowane pod wierszami – to zabiegi dydaktyczne, które skutecznie pozbawiają młodych ludzi autonomii w obcowaniu ze sztuką. Wiadomo, że badanie historii literatury nie powinno wykluczać analizy i pogłębionej analizy doświadczenia samego dzieła poetyckiego, lecz powinien opierać się właśnie na bezpośrednim, osobistym kontakcie ucznia z konkretnym materiałem literackim. Konieczne zapoznanie ucznia z tym materiałem za pomocą informacji, które bezpośrednio wyjaśniają intencje autora zawarte w utworze.

Co powinno się znaleźć w podręcznikach?

Odpowiednio skonstruowany podręcznik miał uprzywilejowaną funkcję doskonalenia samodzielnego czytania. Nieprzypadkowo nosiła ona podtytuł “dla uczniów i samouków. Takie podręczniki szkolne z www.taniaksiazka.pl powinny uczyć konkretnych faktów, mogą służyć jedynie ich przyswajaniu oraz uzupełniać systematyczny wykład nauczyciela. Stanowi niewątpliwie była doskonałą szkołą nauki czytania i kształtowania aktywnej postawy umysłowej. Ten wyrazisty model podręczników do nauki literatury jest modelem najbardziej kompleksowym, obejmującym spójną sekwencję podręczników dla szkoły podstawowej i liceum, konsekwentnie podkreślający prymat tekstów do czytania. Współczesne podręczniki skoncentrowały materiał lekturowy na zadaniach edukacyjnych, które wprowadzają uczniów w życie i kulturę konkretnego środowiska oraz wiadomości o kraju i świecie.